กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 437 ไม่มีใครเป็นคนดีสักคน
ลูกสามได้ยินตำรวจตอกกลับสั่งสอนตัวเองอย่างไม่ไว้หน้า
พลันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งหน้า ใบหน้าเหี่ยวย่นแดงก่ำราวกับเลือดจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ
เขาถูมือไปมาอย่างเลิ่กลั่ก จากนั้นจึงรีบเอ่ยปากแก้ตัวระรัว
"คุณตำรวจครับ คุณอย่าพูดอย่างนั้นสิครับ!
เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดสักหน่อย!"
เขาพูดไปพลาง กลืนน้ำลายเอื้อกอย่างประหม่าไปพลาง
"บอกตามตรงเลยนะครับ ที่ผมรีบดั้นด้นไปปักกิ่งอย่างไม่หยุดพัก เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามาตลอดทางขนาดนี้ มันไม่ง่ายเลยนะคุณ!
แต่คุณลองคิดดูสิครับว่าที่ผมทำไปทั้งหมดเนี่ย มันเพื่อใครกัน?
ก็ไม่ใช่เพื่อคุณป้าแท้ๆ ของผมอย่างหลิวเหล่าไท่หรอกเหรอครับ!