กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 417 บทที่ 427 ผมยังจำคุณได้
ทันทีที่ชายลึกลับเห็นเหลียงเจิ้งล้มลงกับพื้น เขาก็ไม่ได้สนใจเขาอีกต่อไป
แต่กลับถือกระสอบสานที่เตรียมไว้ล่วงหน้า
กึ่งวิ่งกึ่งเดินอย่างรวดเร็วไปยังหน้าตู้กดเงิน แล้วรีบกวาดธนบัตรเหล่านั้นยัดใส่กระสอบอย่างลนลาน
ในความเลือนราง เหลียงเจิ้งมองเห็นรูปลักษณ์ของชายคนนั้น เห็นเพียงว่าเขาสวมเสื้อกันฝนสีแดงสด และบนหัวยังสวมหมวกกันน็อกสีเดียวกัน
ใบหน้าของชายคนนั้นถูกหมวกกันน็อกบดบังไปมากกว่าครึ่ง ทำให้มองเห็นหน้าตาไม่ชัด
ทว่าเมื่อประเมินจากรูปร่างภายนอกโดยรวม ความสูงของชายคนนี้น่าจะอยู่ที่ราวๆ 175 เซนติเมตร
หลังจากเหลียงเจิ้งหน้ามืดล้มพับลงไป สติของเขาก็ขาดหายไปชั่วไม่กี่วินาที
แต่เขาก็ได้สติฟื้นจากอาการมึนงงนั้นอย่างรวดเร็ว