เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 386 คุณหนูของเจ้าพ่อค้ายารายใหญ่
เวลานี้ เด็กชายตัวน้อยวัยยังไม่ถึงสองขวบคนนั้น ร้องไห้จนเสียงเริ่มแหบแห้งไปหมดแล้ว
ดูเหมือนเด็กคนนี้จะถูกชะตากับซูหว่านเป็นพิเศษ
เห็นได้ชัดว่าเขาเอาแต่กอดแขนของซูหว่านไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
แนบใบหน้าน้อยๆ อันกลมยุ้ยของตนเข้ากับท่อนแขนของเธอ
ซูหว่านจึงถือโอกาสอุ้มเด็กชายตัวน้อยเข้ามาไว้ในอ้อมอกพลางเอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนไม่หยุด
ผู้กองจางเห็นท่าทางน่าเวทนาของเด็กชายตัวน้อยแล้ว ในใจก็พลอยรู้สึกสะท้อนใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
"เฮ้อ เด็กคนนี้ต้องมาสูญเสียพ่อแม่ไปในชั่วข้ามคืน ช่างน่าสงสารจับใจจริงๆ
แต่สถานการณ์ของเขาในตอนนี้ คงทำได้แค่ส่งตัวไปที่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าเท่านั้น
เพราะยังไงเสีย ที่นั่นก็เป็นสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ได้รับการรับรองจากรัฐอย่างถูกต้อง