เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 370 คุณหนูตระกูลมหาเศรษฐี
ทันทีที่เหลียงเจิ้งได้ยินคำพูดนี้ของจางหลิ่น เขาก็ลืมเรื่องกินข้าวไปจนหมดสิ้นทันที เขารีบวางเมนูในมือลง แล้วหันไปสบตากับผู้กองจางด้วยความตกตะลึง
ผู้กองจางขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางลูบคางอย่างครุ่นคิด
เห็นได้ชัดว่าเขาก็ได้กลิ่นความผิดปกติบางอย่างจากบทสนทนาเมื่อครู่เช่นกัน
เขาแกล้งกระแอมเบาๆ หนึ่งทีก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า
"จางหลิ่น แกอย่าเอาเจ้าหนุ่มเหลียงเจิ้งมาล้อเล่นน่า! เจ้าตัวเขาไม่ได้เป็นแบบที่แกคิดหรอกนะ!
แกคิดว่าเขาเป็นพวกเพลย์บอยที่เห็นสาวสวยแล้วจะคอยตามตื๊อตอแยเหมือนพลาสเตอร์ยาแก้ปวดรึไง?
นี่แกยังไม่รู้อีกเหรอ?
สหายเหลียงเจิ้งของเราคนนี้น่ะ ในสายตาของเขามีแต่งานกับงานเท่านั้นแหละ นอกนั้นไม่มีที่ว่างให้เรื่องอื่นเลยสักนิด!
แกเลิกทำหน้าทะเล้นแล้วพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้นได้แล้ว