กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 351 ชะตาชีวิตอันน่าเวทนา
"คราวนี้พวกคุณจับตัวไอ้เด็กนั่นได้คาหนังคาเขาเลยสินะ
ต่อให้มันคิดจะหนีอีกก็คงไม่ทันแล้วล่ะ!" เหลียงเจิ้งเอ่ยแซวอย่างขบขัน
"แต่ครั้งนี้น่ะ ผิดคาดเลยที่เขาไม่ได้คิดจะหนีแม้แต่น้อย
พอเห็นพ่อแม่ผมบุกมาทวงค่าเสียหายถึงหน้าบ้านด้วยท่าทีเอาเรื่อง
เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ เด็กชายคนนั้นก็ก้มหน้าลงด้วยความอับอายในทันที
สองแก้มของเขาแดงก่ำ แววตาล่อกแล่กไปมา ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับพ่อแม่ของผม
มือทั้งสองข้างของเด็กชายขยำชายเสื้อไว้แน่น พลางสั่นระริก พยายามสะกดกลั้นความกระวนกระวายใจเอาไว้อย่างสุดความสามารถ"
ทันทีที่พ่อผมเห็นท่าทางหวาดผวาตัวสั่นงันงกของเขา
ในหัวก็อดไม่ได้ที่จะผุดภาพเคราะห์ร้ายที่ตนเองต้องเผชิญมาตลอดหลายวันขึ้นมา