กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 339 ครอบครัวที่หายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ
คืนนั้นเหลียงเจิ้งไม่ได้ข่มตาหลับเลยทั้งคืน อยู่ช่วยจางหลิ่นเก็บกวาดซากความวุ่นวายนี้ด้วยกัน
"พี่จางหลิ่น อยากจะกินฟรีเอาเปรียบพี่สักมื้อนี่มันยากเย็นจริง ๆ เลยนะเนี่ย!
เดิมทีผมยังคิดว่าจะตามอาจารย์มาที่นี่คืนนี้ เพื่อจะได้เพลิดเพลินกับมื้ออาหารแสนอร่อยอย่างเต็มที่เสียหน่อย
แต่คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะถูกพี่จับตัวไว้ จนต้องกลายมาเป็นแรงงานฟรีให้พี่แบบนี้"
เหลียงเจิ้งพูดไปพลางถอนหายใจยาวอย่างเกินจริงไปพลาง
จางหลิ่นเองก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา พลางส่ายหน้าพูดว่า
"เฮ้อ! แกอย่าเพิ่งบ่นไปเลยน่า เรื่องพรรค์นี้ไม่มีใครอยากให้เกิดหรอก แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราก็ทำได้แค่หาทางแก้ไขกันไป"
เขาขมวดคิ้วคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จากนั้นก็พูดต่อว่า
"เรื่องซวยซับซวยซ้อนขนาดนี้ยังอุตส่าห์มาตกใส่หัวฉันได้ แล้วฉันจะไปเรียกร้องความเป็นธรรมจากที่ไหนได้ล่ะเนี่ย!"