เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 323 ตอนที่ 333 ฉันเองก็ถูกบีบจนหมดหนทาง
ในตอนนั้นเอง สามีของหญิงสาวก็เดินมาจากสุดทางเดิน
ดูเหมือนเขาจะได้ยินประโยคที่เพิ่งหลุดจากปากเธอมาแว่วๆ
แม้จะได้ยินไม่ถนัดชัดเจนนัก แต่วาจานั้นกลับราวกับคมดาบที่กรีดแทงความสงบในก้นบึ้งหัวใจของเขาจนแหลกสลาย
แววตาที่สิ้นหวังสุดขีดคู่นั้นเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาที่ร่วงเผาะลงมาไม่ขาดสายดั่งสายสร้อยไข่มุกขาดสะบั้น
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้ว่า
"ที่รัก เธอพูดอะไรน่ะ? ฉัน... ฉันไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม?"
พอสิ้นเสียง ขาทั้งสองข้างของเขาก็พลันอ่อนยวบจนเกือบทรุดฮวบลงกับพื้น
ชายหนุ่มพยายามประคองตัวให้ยืนมั่น เขาเดินเข้าไปหาหญิงสาวทีละก้าวอย่างยากลำบาก ยื่นมืออันสั่นเทาไปคว้าแขนเสื้อของเธอไว้ สายตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและไร้หนทาง
เขาสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า