กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 282 ไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างแน่นอน
แววตาของหมอฉายแววเคลือบแคลงสงสัยและไม่เข้าใจอยู่รางๆ
ทันใดนั้นเอง ด้านหลังของสองผู้เฒ่าก็ปรากฏร่างชายขาเป๋คนหนึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นวีลแชร์
เมื่อชายคนนี้ได้ยินคำถามของหมอ ก็รีบชิงตอบขึ้นมาทันทีว่า
"คุณหมอครับ ผมเป็นสามีของคนไข้ ผมชื่อหลิวเฉียง
ตะปูเหล็กที่เป็นต้นเหตุ เดิมทีบ้านผมเอาไว้วางบนพื้นสำหรับปักยากันยุงครับ
แต่ใครจะไปรู้ว่า สิ่งของธรรมดาๆ ที่ไม่สะดุดตาในวันปกติแบบนี้
กลับเกือบจะพรากชีวิตของภรรยาผมไปเสียได้
คุณหมอครับ ผมขอร้องล่ะ ช่วยภรรยาผมด้วยเถอะนะครับ
เราสองคนเพิ่งจะแต่งงานกันได้แค่ครึ่งปีเอง ผมขาดเธอไม่ได้จริงๆ!"