0254 บทที่ 254 ฆ่าได้หยามไม่ได้

บทที่ 254 ฆ่าได้หยามไม่ได้

หลิวคุนถูกมือข้างหนึ่งของจ้าวหยวนบีบคอเอาไว้แน่น

ในเวลานี้ แม้กระทั่งการหายใจก็ยังกลายเป็นเรื่องยากลำบาก

เขารู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัวลงทีละน้อย

ทัศนียภาพรอบด้านราวกับถูกม่านหมอกที่ไร้รูปคลุมทับเอาไว้

ทุกครั้งที่เขาออกแรงดิ้นรน ล้วนแลกมาได้เพียงความรู้สึกอึดอัดทรมานที่ทวีคูณ

มือใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยโทสะคู่นั้นของจ้าวหยวน ราวกับคีมเหล็กกล้า ไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนแรงลงแม้แต่น้อย

ดูเหมือนว่าในวินาทีถัดไป หลิวคุนจะต้องถูกเขาบีบคอตายคามืออยู่ที่นี่

"จ้าวหยวน ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้"

หลิวคุนเค้นคำพูดไม่กี่คำนี้ออกมาจากลำคออย่างยากเย็น