กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 212 ความอัดอั้นตันใจของเด็กชาย
"ถ้าอย่างนั้นลวี่อีก็คงจะถูกนายยุยง
ถึงได้อยากใช้วิธีนี้ระบายอารมณ์ที่อัดอั้นมานานหลายปี
นายรีบบอกตำแหน่งที่อยู่ของเขามาให้พวกเราเร็วเข้า
ตอนนี้มีแต่ต้องหาตัวเขาให้เจอเท่านั้นถึงจะสืบหาความจริงทั้งหมดได้"
"เขาอยู่ที่สุสานของแม่เขาครับ ผมพาพวกคุณไปได้
แต่... แต่ถ้าหากแม่เลี้ยงกับน้องสาวของเขาถูกลวี่อีฆ่าตายจริงๆ
เกรงว่าตอนนี้เขาอาจจะหนีเตลิดไปนานแล้ว
ยังจะมารอให้พวกคุณตำรวจไปจับกุมตัวอยู่อย่างว่าง่ายอีกเหรอครับ"
"ตอนนี้ฉันไม่ได้กังวลว่าเขาจะหนีหรอก แต่กลัวเหลือเกินว่าเด็กคนนี้จะคิดสั้นฆ่าตัวตาย