กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 210 ความลับเล็กๆ
เมื่อเห็นท่าทางเหมือนคนวิญญาณหลุดลอยของลวี่อี ฉันก็อดไม่ได้ที่จะซักถามต่อ
"ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันคิดว่าถ้าคุณน้ารับรู้ได้ในปรโลก ท่านก็คงอยากให้นายมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีอย่างแน่นอน
ไม่ว่าจะถึงเมื่อไหร่ เพื่อนอย่างฉันก็จะอยู่เคียงข้างนายและก้าวผ่านมันไปด้วยกัน"
"มีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีงั้นเหรอ" เขาหัวเราะเยาะตัวเอง
"ถ้าเป้าหมายเดียวของการมีชีวิตอยู่คือการถูกเหยียดหยามให้อับอาย ชีวิตมันยังมีความหมายอยู่จริงๆ เหรอ"
พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ ฉันก็พอจะเดาเรื่องราวออกได้เลาๆ
"นี่นายโดนแม่เลี้ยงคนนั้นรังแกมาอีกแล้วใช่ไหม
ลวี่อี นายกัดฟันทนอีกไม่กี่ปีนะ เดี๋ยวพวกเราก็จะอายุครบ 18 ปีบรรลุนิติภาวะแล้ว