กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 205 ลงมืออำมหิต
ฉันจ้องมองเขาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
ชั่วขณะนั้น ฉันถึงกับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ทว่าสิ่งที่ตามมาติดๆ คือความปวดบิดเสียดแทงจนแทบขาดใจที่แล่นขึ้นมาจากท้องน้อย
ฉันนอนขดตัวงออยู่บนโซฟา ชี้นิ้วใส่เขาพลางด่าทอด้วยเสียงสั่นเครือ
"หลิวเย่าฮุย! คุณ... คุณแอบใส่ยาขับเลือดลงในยาบำรุงครรภ์ของฉันเนี่ยนะ!
ในท้องของฉันคือเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ ของคุณนะ
คุณเป็นพ่อคนแท้ๆ ทำไมถึงใจร้ายอำมหิตพรากชีวิตลูกตัวเองลงคอได้ยังไงกัน!"
หลิวเย่าฮุยเค้นเสียง "เหอะ" ลอดไรฟันออกมา
"เลือดเนื้อเชื้อไขงั้นเหรอ? ก้อนเนื้อไม่เอาถ่านในท้องเธอ ฉันไม่ได้พิศวาสเลยสักนิด!