กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 173 พลั้งมือฆ่าคนในครอบครัว
เห็นเพียงริมฝีปากของเขาเขียวคล้ำล้มลงอยู่กับพื้น แขนขาสั่นกระตุกไม่หยุด
เศษอ้วกที่เปรอะเปื้อนริมฝีปากก็เปียกชุ่มซึมลึกไปถึงเสื้อเชิ้ตตรงหน้าอก
พอสามีเห็นฉันเข้ามา เขาก็พยายามกวักมือขอความช่วยเหลือสุดชีวิต
"ที่รัก ที่รัก ช่วยผมด้วย! ช่วยลูกด้วย!
ต้องเป็นน้ำแกงปลาชามที่พวกเราเพิ่งดื่มเข้าไปแน่ๆ
ในน้ำแกงปลาชามนั้นมีพิษ... ผม... ผม..."
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ด้านนอกห้องก็มีเสียงตะโกนอย่างร้อนรนของแม่สามีดังลั่นขึ้นมา
"แกรีบออกมาดูเร็วเข้า! เร็วสิ! เร็วเข้า!
ลมหายใจของเหมียวเหมียวรวยรินลงเรื่อยๆ แล้ว เด็กคนนี้เหมือนจะไม่ไหวแล้วนะ!