0171 บทที่ 171 แม่สามีกับลูกสะใภ้สุดพิลึก

บทที่ 171 แม่สามีกับลูกสะใภ้สุดพิลึก

ในยามนี้ ดวงตาที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนของคนชราทั้งสอง น้ำตาต่างพากันรินไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก

เพียงชั่วพริบตาก็กลืนกินผู้คนรอบข้างให้จมดิ่งลงไปด้วย

ในดวงตาคู่นั้นราวกับแบกรับความโศกเศร้าและความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้

ความรันทดของการที่คนผมขาวต้องมาส่งคนผมดำในครานี้ เปรียบดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พัดพาทุกคนให้พลอยจมลึกไปด้วย

ผู้คนที่ยืนอยู่ด้านข้างต่างก็ถูกบรรยากาศแห่งความโศกเศร้านี้เข้าครอบงำ จนอดไม่ได้ที่จะเศร้าสลดใจตามไปด้วย

ในขณะนั้นเอง ก็พลันได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทดังเอะอะโวยวายแว่วมาจากทางเดินของสถานีตำรวจ

ปรากฏภาพผู้หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมเตี้ยคนหนึ่ง