0139 บทที่ 139 เมียเพื่อน

บทที่ 139 เมียเพื่อน

จ้าวปินยังคงก้มหน้า น้ำตาไหลรินตามปลายจมูก

หยดลงบนมือของหญิงสาวแสนสวยตรงหน้า

หรือในเวลานี้ เขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าควรจะเผชิญหน้ากับภรรยาของตนอย่างไร

"เมียจ๋า ผมมันไม่ใช่คน!

ผมมันไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยสักนิด!

แต่ว่า... คุณช่วยผมหน่อยได้ไหม?"

จ้าวปินตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

พานเจียวเจียวมองสามีที่เคยรักและทะนุถนอมเธอในวันวาน

บัดนี้กลับถูกบีบคั้นจนกลายเป็นสภาพเหมือนหมาจนตรอกเช่นนี้