0137 บทที่ 137 จำนำตัวประกัน

บทที่ 137 จำนำตัวประกัน

จ้าวปินได้ยินที่ผังซงพูดเช่นนี้ ในแววตาก็พลันจุดประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้งทันที

เขารีบรินเหล้าใส่แก้วตรงหน้าตัวเอง

แล้วเดินยิ้มประจบเข้าไปหาผังซง

"พี่ผัง ขอแค่พี่ยอมยื่นมือช่วยเหลือน้องในยามยาก

จะให้ผมเป็นวัวเป็นม้า ทำอะไรผมก็ยอมทั้งนั้น!

แต่ตอนนี้ ผมไม่มีอะไรจะเอามาจำนำให้พี่ได้จริงๆ แล้ว"

ผังซงลุกขึ้นยืน คว้าขวดอู่เหลียงเย่บนโต๊ะ

แล้วเทเหล้าลงในแก้วของจ้าวปินไปอีกไม่น้อย

"เต็มแล้ว เต็มแล้วพี่! แก้วนี้มันล้นแล้วพี่ผัง!"