กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 120 เป็นเพื่อนเจ้าสาวในยมโลก
ในตอนนั้น มุมปากของเด็กสาวกระตุกเล็กน้อย แววตาเผยความตื่นตระหนกที่วูบผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
ทว่า ไม่นานก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม
"พี่ชายตำรวจ ยาพิษที่คุณพูดถึงฉันเป็นคนซื้อมาจริงๆ นั่นแหละ
แต่ฉันก็แค่หวังดีเท่านั้นเอง
เพื่อช่วยเกาอีอี ฉันถึงกับยอมลางานครึ่งวันเชียวนะ
ทั้งนั่งรถไฟใต้ดินต่อรถเมล์ไปตั้งยี่สิบกว่าป้าย ถึงได้ซื้อยาฆ่าแมลงฟอเรตมาจากร้านขายของชำแถบชานเมืองได้
ถ้าไม่ใช่เพราะปู่กับย่าของฉันทำไร่ทำนาอยู่บ้านนอกละก็
เธอก็คงไม่มีปัญญาไปเสาะหายาพิษแบบนี้มาจากไหนหรอก"
"ถ้าอย่างนั้น เธอก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเกาอีอีคิดจะวางยาพิษทุกคนในห้องพัก?