กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 27 ผู้ต้องสงสัยที่ตายไปตั้งนานแล้ว
ผมเลยคิดว่าในเมื่อเธอไม่ยอมจ่ายค่าเช่า แถมยังไม่ยอมรับโทรศัพท์อีก งั้นผมก็จะไขกุญแจเข้าไป แล้วโยนข้าวของของเกาช่านช่านทิ้งออกไปให้หมด! จะได้หาผู้เช่าคนต่อไปเสียที
แต่พอผมเปิดประตูเข้ามา น้ำหมึกสีดำที่เปรอะเต็มฝาผนังก็ยิ่งทำให้ผมโมโหจนควันออกหู!
ผนังสีขาวดีๆ ของผม กลับถูกเธอทำลายจนเละเทะกลายเป็นสภาพแบบนี้
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ผมก็เลยเก็บข้าวของของเธอแล้วเริ่มโยนออกไปข้างนอกทันที
แต่พอผมเก็บไปถึงใต้เตียง กลับพบว่าใต้เตียงมีคราบเลือดอยู่เป็นจำนวนมาก
พอประมวลเข้ากับรอยน้ำหมึกบนผนังที่จงใจป้ายทับเอาไว้ ผมก็เดาเรื่องราวออกได้เลาๆ
ตอนนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางกระบาล ทำอะไรไม่ถูกเลยครับ!