เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 4 โรคเร้นลับของบุรุษเพศ
ในเวลานี้ หวังเลี่ยงกำลังนั่งอยู่ในห้องสอบสวนด้วยความงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก
เมื่อเห็นหัวหน้าจางกับเหลียงเจิ้งเดินตรงเข้ามา เขาก็รีบค้อมตัวผงกศีรษะทักทายทันที
"หวังเลี่ยง รู้ไหมว่าทำไมถึงเรียกนายมาคุยที่นี่ ดูท่าว่าตอนอยู่ในห้องทำงานฉัน นายคงไม่ยอมคายความจริงออกมาสินะ!" หัวหน้าจางเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าบึ้งตึง
"หัวหน้าจาง พวกคุณเรียกผมมาที่ห้องสอบสวนนี่หมายความว่ายังไง เรื่องที่ควรพูดผมก็พูดไปหมดแล้ว! ผมกับหวังเสี่ยวถงผู้ตายเคยเจอกันแค่ครั้งเดียวเองนะ!
เรื่องระหว่างเธอกับเสี่ยวฮุยก็เคลียร์จบกันไปตั้งนานแล้ว! หรือว่าพวกคุณสงสัยว่าผมเป็นคนฆ่าเธอ? ผมไม่มีทั้งแรงจูงใจแล้วก็ไม่มีเวลาลงมือด้วยซ้ำ!"
เหลียงเจิ้งยื่นมือไปตบไหล่ของหวังเลี่ยงเบาๆ
"เรื่องแรงจูงใจในการก่อเหตุตอนนี้ยังสรุปไม่ได้! แต่เรื่องเวลาในการลงมือน่ะ นายมีเหลือเฟือเลยล่ะ!
เมื่อกี้พวกเราไปคุยกับภรรยาของนายมาแล้ว
ตามที่เธอให้การ คืนวันที่ 14 มีนาคม เวลา 21.30 น. นายออกจากบ้านโดยอ้างว่าจะมาเข้าเวรดึกที่โรงพัก แต่นายกลับมาถึงโรงพักตอนเที่ยงคืนสิบนาที