กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 กายเซียน
หน้าบ้านของยูฮิ คุเรไน
“ว้าว!! คุเรไน เธอไปไหนมาน่ะ กินดังโงะหน่อยไหม! รู้ไหมว่าฉันรอเธอตั้งครึ่งค่อนวันแล้วนะ” พอเห็นยูฮิ คุเรไนกลับมา มิตาราชิ อังโกะก็ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน แถมในมือยังมีดังโงะเสียบไม้อีกหลายไม้
“จิตใจวุ่นวายน่ะ เลยออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอกมา” ยูฮิ คุเรไนมองเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของตัวเองด้วยความขมขื่นเต็มอก อ้าปากไปมาแต่กลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
“วางใจได้เลย! เดี๋ยวฉันออกเดินทางทันที ฉันต้องบิดหัวไอ้... ไอ้มิสึกินั่นให้หลุดมาให้เธอให้ได้ ฉันจะปล่อยงูพิษสักร้อยตัวไปกัดมันให้ตายก่อน แล้วค่อยบิดหัวมันมาให้เธอเตะเล่นแทนลูกบอลเลย!” มิตาราชิ อังโกะกลืนดังโงะลงท้องรวดเดียว ไอสังหารพุ่งพล่านจนแทบทะลุฟ้า