กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 โอโรจิมารุ
ห่างออกไปไกลมีหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ควันไฟจากเตาหุงหาลอยเอื่อยขึ้นสู่ท้องฟ้า!
เพียะ! คารินเอามือปิดตา “อย่าบอกนะว่าหมู่บ้านซอมซ่อเล็กกระจ้อยร่อยแค่นั้นคือโคโนฮะน่ะ!”
เอ๋! มิซึกิถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เหมือนว่าฉันจะหลงทางซะแล้วสิ
“นี่นายไม่รู้แม้แต่ว่าโคโนฮะอยู่ตรงไหนเนี่ยนะ? ถ้านายไม่ใช่นินจาถอนตัวแล้วใครจะเป็นนินจาถอนตัวกันล่ะ!” คารินรู้สึกว่าตัวเองเจอเรื่องประหลาดเข้าแล้วจริง ๆ ถึงแม้ตอนอยู่ที่หมู่บ้านคุสะงาคุเระชีวิตจะไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ไม่ถึงขั้นหาทางกลับบ้านไม่เจอแบบนี้
“แฮ่ม แฮ่ม!” มิซึกิพูดด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย “ก็ฉันเห็นว่าเธอเหนื่อยแล้วนี่นา...”
“มิซึกิ!” คารินร้องเรียกเสียงเบา แล้วดึงชายเสื้อของมิซึกิอย่างระมัดระวัง