0193

⬢⬢⬢

ตอนที่ 193 ข้าจะย่ำยีมันให้สาสม เตรียมเข้าสู่สำนักศึกษาจี้เซี่ย

“เกิดอันใดขึ้น?”

นางวาดมือออกไป คันฉ่องดุจระลอกคลื่นน้ำพลันปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า จากนั้นจึงสะท้อนใบหน้าของนางออกมา

นี่มันเป็นใบหน้าเยี่ยงไรกัน

หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้คือสภาพเละเทะจนมิอาจทนมองได้

เช่นนั้นยามนี้ก็เปรียบประดุจความอัปลักษณ์ทั้งมวลใต้หล้าได้มารวมกันอยู่บนใบหน้าเดียว

ตุ่มสิว ตุ่มพอง รอยแผลเป็น และสิ่งปฏิกูลสารพัดบนใบหน้ามลายหายไปสิ้นแล้ว

ทว่าสิ่งที่มาแทนที่ กลับเป็นปุ่มปมตะปุ่มตะป่ำขนาดเท่าตัวนกพิราบทีละก้อน ๆ

ก้อนที่ใหญ่ที่สุดนั้น ถึงกับมีขนาดเท่าไข่ไก่แล้วด้วยซ้ำ