0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 152 สำนักเซียนเอ๋ย ได้โปรดรีบมาเถิด

ต้ากาน

เมืองจิงตู

ณ เพลานี้ ภายในเรือนพักตำหนักลึกแห่งหนึ่ง

ขันทีผู้หนึ่งคุกเข่าลงแทบเท้าของคนผู้หนึ่ง

เขานอบน้อมยิ่งนัก ได้แต่มองรองเท้าของอีกฝ่าย มิกล้าเงยหน้าขึ้นแม้แต่น้อย

“พุทธบุตรหรือ? หึ ๆ หรือเขาคิดว่าการผูกสัมพันธ์กับพุทธสำนักเล็ก ๆ ในดินแดนต่างถิ่นนั่น จะช่วยรักษาชีวิตไว้ได้?”

“น่าขันสิ้นดี!”

“ล่วงเกินสำนักเซียนแล้ว เขาไม่มีทางมีชีวิตรอดได้อย่างแน่นอน”