0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 วงจรความคิดของหลวงจีนเฒ่ารูปนี้มีปัญหาหรือไม่

หลวงจีนเจวี๋ยหย่วนได้ยินวาจาของหลี่อี้ก็ยิ้มออกมาอย่างรู้ความหมาย

เขายกสองมือพนม เอ่ยนามพุทธองค์แผ่วเบาคราหนึ่ง แล้วกล่าวขึ้นว่า

“ชีวิตมนุษย์มีทุกข์แปดประการ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ความรักความแค้นและการพลัดพรากจากลา องค์พระตถาคตแห่งเราทรงตรัสรู้ใต้ร่มโพธิ์นานนับพันปี ในที่สุดก็ทรงสร้างสรรค์พระไตรปิฎกมหายานขึ้นมา”

“พระไตรปิฎกนี้ แยกออกเป็นพระสูตรปิฎก พระวินัยปิฎก และพระอภิธรรมปิฎก ขอเพียงอ่านเข้าใจและศึกษาเล่าเรียน ย่อมสามารถหลุดพ้นจากมหาสมุทรแห่งทุกข์ บรรลุมหากุศลอันไร้เทียมทาน มุ่งสู่แดนสุขาวดีตะวันตกได้”

หลี่อี้ได้ยินเช่นนั้นก็แค่นหัวเราะออกมาคราหนึ่ง

“พุทธธรรมอัศจรรย์ปานนั้นจริงรึ เจ้าเอาความมั่นใจเยี่ยงนี้มาจากสิ่งใดกัน”

หลวงจีนเจวี๋ยหย่วนยิ้มอย่างสงบราบเรียบ