0078

⬢⬢⬢

ตอนที่ 78 ฮูหยินไป๋ผู้พิสดาร

“วันฝนตกเช่นนี้ ผู้คนล้วนเก็บคันเบ็ดกลับเรือน ไฉนยังมีหลักมรรคาให้แล่นลงไปทางปลายน้ำกันเล่า?”

บนแม่น้ำจิง

ยามไฮ่ ราตรีมืดมิดดั่งน้ำหมึก

นอกจากสายธารที่รินไหลแล้ว ก็ไร้สิ้นสุรเสียงอื่นใดอีก

เรือโดยสารลำหนึ่งที่มุ่งหน้าสู่เมืองหงหนง กำลังแล่นไปบนท้องน้ำอย่างเงียบเชียบ

ใต้เสากระโดงบนดาดฟ้าเรือ มีโคมไฟดวงหนึ่งเปล่งแสงสีขาวเยียบเย็น

ช่วยให้เรือที่ถูกความมืดมิดกลืนกิน มีคงเจียนแห่งความสว่างไสวขึ้นมาบ้าง

ใต้แสงโคม มีชายหนุ่มผู้หนึ่งกับชายชราท่าทางพิลึกพิลั่น