เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 คนผู้นี้ ไม่อาจเก็บไว้ข้างกาย
“ข้าคารวะฝ่าบาท!”
ยามโหย่ว เว่ยซือสาวเท้าเข้ามาอย่างเร่งรีบ
หลังจากได้รับราชโองการจักรพรรดิของเจียงเฉิงกาน เขาก็รีบรุดกลับมาจากฐานลับในทันที
และเมื่อทราบสถานการณ์ของจวิ้นฝูเฟิงตลอดทางที่ผ่านมา เขาก็รู้สึกหวาดผวาใจสั่นเช่นกัน
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า เผ่าอสูรจะเหิมเกริมถึงเพียงนี้ ถึงกับลอบแทรกซึมเข้ามายังส่วนลึกของต้ากาน
ยิ่งคิดไม่ถึงว่า เจ้าแคว้นพิทักษ์ตะวันตกจะบ้าคลั่งถึงขั้นเลือกสมคบคิดกับอีกฝ่าย
พึงรู้ว่า ตั้งแต่เผ่าอสูรบุกโจมตีเหลียงโจวเมื่อ 2,000 ปีก่อน ระหว่างเผ่ามนุษย์กับเผ่าอสูรก็ได้ผูกหนี้แค้นฝังลึกดุจทะเลเลือดไว้แล้ว
แม้กาลเวลาจะล่วงเลยผ่านไป 2,000 ปี ทว่าหนี้แค้นดุจทะเลเลือดเช่นนี้กลับสืบทอดมารุ่นสู่รุ่น สลักลึกอยู่ในกระดูกดำของเผ่ามนุษย์มาโดยตลอด มิเคยลืมเลือน