0048

⬢⬢⬢

ตอนที่ 48 แม้ลมคลั่งพัดกระหน่ำ ปณิธานข้ามิยอมละทิ้ง

“ขุนนางผู้นี้จะไปทวงคนยังจวนโหวพิทักษ์ประจิมประเดี๋ยวนี้ มีผู้ใดจะไปกับข้าหรือไม่”

หลี่อี้ปรายตามองผู้คนหน้าที่ว่าการคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากกล่าว

ทุกคนได้ยินดังนั้นต่างก็มองตากันเลิ่กลั่ก ไม่มีผู้ใดกล้าตอบคำ

อย่างไรเสียบารมีอันน่าเกรงขามของเจ้าแคว้นพิทักษ์ตะวันตกในจวิ้นฝูเฟิงก็หยั่งรากลึกในใจผู้คนมาเนิ่นนาน แม้แต่ใต้เท้าผู้ว่าการจวิ้นคนก่อนยังต้องหวาดเกรงเขา นับประสาอะไรกับคนเช่นพวกตน

หากไปล่วงเกินอีกฝ่ายเข้าจริง ๆ พวกตนในภายภาคหน้าย่อมต้องเดือดร้อนจนรับมือไม่ไหวเป็นแน่

“ใต้เท้า ท่านจะไปยังจวนโหวพิทักษ์ประจิมเพื่อทวงคนจริง ๆ หรือขอรับ”

รองเจ้ากรมสวี่เม่ามองดูหลี่อี้ด้วยสีหน้าปั้นยากพลางเอ่ยขึ้น