เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 หวนคืนสู่จวนเป็นคราสุดท้าย
เมื่อหลี่อี้กล่าวจบ ตาเฒ่าหยางก็เดินกระอักกระอ่วนเข้ามาตรงหน้าเขา ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาเบา ๆ ว่า “ใต้เท้า เรื่องนี้... ข้าน้อยเกรงว่าจะจับกุมคนมากถึงเพียงนี้ไม่ไหวขอรับ”
หลี่อี้ได้ยินเช่นนั้นจึงเพิ่งได้สติ การเดินทางสู่ประจิมครานี้ ในบรรดาพวกเขาสามคน มีเพียงเขาคนเดียวที่นับเป็นคนปกติ ส่วนเฒ่าหยางกับเสี่ยวหนานหนานทั้งสองคนนั้น สามารถตัดทิ้งไปได้โดยสิ้นเชิง
มารดามันเถอะ ทำพลาดอีกจนได้
หูหว่านเอ๋อร์คล้ายจะมองเห็นสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่ข้างกายหลี่อี้ไร้คนช่วยเหลือเช่นกัน
นางชักกระบี่ยาวในมือออกมา ตวาดกร้าวว่า “ยังไม่รีบวางอาวุธเพื่อขอลดหย่อนโทษอีกหรือ เช่นนี้ยังพอมีทางรอด หากรอให้ใต้เท้าผู้ตรวจการณ์ลงมือด้วยตนเอง พวกเจ้าไม่มีทางรักษาชีวิตไว้ได้แน่”