0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 แค้นใจไร้กำลัง สิ้นชีพหลับใหลด้วยความเสียดาย

ม่านราตรีจุติลงมา

เมืองสะพานศิลา เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ที่ครั้งหนึ่งเคยรุ่งเรืองด้วยผู้คน ทว่าบัดนี้แต่ละบ้านแต่ละเรือนกลับไร้ซึ่งควันไฟหุงหาอาหารและแสงประทีปดังวันวาน

ยามนี้ ณ ลานกว้างใจกลางเมืองสะพานศิลา กองไฟกองหนึ่งกำลังลุกโชติช่วง

รอบกองไฟนั้น คือกรงขังเหล็กกล้าที่ตั้งเรียงรายอยู่ทีละกรง ๆ

ภายในคุมขังเหล่าทหารทางการแห่งจวิ้นฝูเฟิงและราษฎรสามัญที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลไว้หลายสิบคน

ใบหน้าของพวกเขาทุกคนซีดเผือดดั่งขี้เถ้า แววตาว่างเปล่าเหม่อมองไปยังกองเพลิงที่ลุกไหม้อยู่เบื้องหน้า

บนเรือนร่างของพวกเขาไม่อาจพบพานอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ ของมนุษย์ได้แม้แต่น้อย

แม้กระทั่งความหวาดกลัว