0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 บุรุษผู้นี้ ข้าจะกินเขาให้ได้

ภายในศาลาจันทราลวงแห่งหออิ๋งซิ่ว

ทางเดินคดเคี้ยวที่ปูด้วยศิลาเขียวสายหนึ่ง แบ่งลานเรือนออกเป็นสองส่วน

ด้านขวาคือทะเลสาบขนาดย่อมที่มีสายน้ำไหลริน ส่วนด้านซ้ายเป็นแนวภูเขาจำลองที่สร้างขึ้น

ท่ามกลางหมู่เขากรวดหินจำลอง บนหินประหลาดที่ยื่นเด่นออกมาสลักอักษรตัวใหญ่ไว้สองตัวว่า จันทราลวง

ตัวอักษรนั้น มีพลังพู่กันอันทรงพลังหนักแน่น ทว่าพลิ้วไหวสง่างาม ช่างสอดคล้องกับบรรยากาศอันปลอดโปร่งของ ‘จันทราลวง’ ยิ่งนัก

รอบลานเรือนปลูกต้นหอมหมื่นลี้ไว้หลายต้น เขียวชอุ่มเปี่ยมชีวิตชีวา ช่วยเพิ่มไอเย็นสดชื่นขึ้นมาหลายส่วน น่าเสียดายที่ยามนี้มิใช่ฤดูใบไม้ร่วง มิฉะนั้น ป่านนี้คงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้แตะจมูก

หญิงคณิกาเอกคนใหม่ของหออิ๋งซิ่วอย่างหลินเมี่ยวฉิง หลังจากที่หลานเอ๋อร์ออกไปเชิญหลี่อี้ นางก็แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จสิ้นแต่เช้า ยามนี้กำลังยืนอยู่หน้าเรือนหอ เพื่อคอยต้อนรับการมาถึงของอีกฝ่าย