0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 อย่าให้การวางมาดต้องหยุดลง

ภายในศาลาจันทราลวง แสงทองค่อย ๆ สลายหายไป

“ช่างสบายตัวยิ่งนัก”

หลินเมี่ยวฉิงลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ความปลอดโปร่งโล่งสบายทั่วทั้งร่างทำให้นางอดมิได้ที่จะส่งเสียงครางแผ่วเบาออกมา

สุรเสียงอันมืดมนสับสนอลหม่านที่เคยคอยล่อลวงอยู่ข้างหูนางตลอดมา บัดนี้ได้อันตรธานหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

ในยามนี้

แท่นจิตของนาง ปลอดโปร่งแจ่มใสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ขอเพียงนางยินยอม ก็สามารถเลื่อนขั้นสู่ระดับแท่นเซียนได้ทุกเมื่อ

“คุณหนู ท่านมิเป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ”