0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 ใช่แล้ว ตำแหน่งนี้ใช่ที่สุด

สำนักศึกษาจี้เซี่ย

นับตั้งแต่มรรคาขงจื๊อถูกสำนักเซียนสะกดปิดผนึกไว้ สถานศึกษาแห่งนี้ที่เคยผลิตผู้มีความรู้ความสามารถจำนวนนับไม่ถ้วนให้แก่ต้ากานมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งแคว้น บัดนี้กลับทรุดโทรมลงจนแทบดูไม่ได้

ทว่าหลังจากที่หลี่อี้เอ่ยบทกวีประโยคนั้นออกไปว่า ‘เกียรติยศจากการสอบมิใช่สิ่งที่ข้าปรารถนา ขอเพียงคลื่นลมในท้องทะเลสงบราบคาบ’ ภายในท้องพระโรงบุปผาวรรณศิลป์ที่ประดิษฐานปราชญ์บรรพกาลแห่งสำนักปราชญ์ รูปสลักของเหล่าปราชญ์บรรพชนที่ถูกวัชพืชรกชัฏปกคลุมมาเนิ่นนานพลันบังเกิดไอกระแสตลบอบอวลแห่งวาสนาวรรณศิลป์ขึ้นพร้อมเพรียงกัน เมื่อพวกมันหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้ว จึงพวยพุ่งไปยังทิศทางที่หลี่อี้อยู่ทันที

หน้าประตูจวนสกุลหลี่ หลี่อี้ที่เพิ่งแสดงท่าทีโอ่อ่าสูงส่งไปยกหนึ่งกำลังรู้สึกปลอดโปร่งเบิกบานใจยิ่งนัก

ท่าทีและการแสดงออกของเหล่าบัณฑิตเหล่านั้น ย่อมอยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด

การวางท่าสง่างามเมื่อครู่นี้ นับได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงามยิ่ง

“มาเถิด ท่านขันทีเฉา เชิญเข้ามาในจวน”