เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 4 แมวตัวนี้ไม่เลวเลย
เขามาตั้งแต่เมื่อไรกัน?
แล้วนี่มันสถานการณ์อะไรกัน? หมอนี่คิดจะมาหาเรื่องฉันหรือไง?
เดี๋ยวก่อนสิ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย! ถ้าจะมีใครต้องถูกเอาเรื่อง ก็ควรเป็นฉันที่เป็นฝ่ายเสียหายไปเอาเรื่องเขาไม่ใช่หรือไง!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น สายตาที่เหยียนอวี้ชีใช้มองลู่อวี้เจ๋อก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจากความประหลาดใจและสงสัยในตอนแรก กลายเป็นความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
ต่างจากอารมณ์ของเหยียนอวี้ชีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ลู่อวี้เจ๋อกลับมีสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ตั้งแต่เริ่มมองเขา ทำให้ไม่มีใครสามารถคาดเดาความคิดที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้
ลู่อวี้เจ๋อเพียงยืนนิ่ง จ้องมองเหยียนอวี้ชีโดยไม่พูดอะไรสักคำ
การกระทำอย่างกะทันหันของเขาทำให้ผู้คนรอบข้างตกอยู่ในความเงียบงันอันแปลกประหลาด เมื่อเวลาผ่านไป บรรยากาศโดยรอบก็ยิ่งกดดันมากขึ้นเรื่อย ๆ
กระทั่งเหยียนอวี้ชีเริ่มหงุดหงิดกับการถูกจ้องมอง และกำลังคิดจะพูดจาเหน็บแนมอีกฝ่ายสักสองสามประโยค ในที่สุดลู่อวี้เจ๋อก็เปิดปาก
“นายชื่ออะไร?”