เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 1 ช่วงคลุ้มคลั่งแห่งการผสานพันธะ
ยามดึกสงัด—
ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องทั่วเมือง ภายในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เหยียนอวี้ชีเดินถือขวดเหล้าอย่างสบายอารมณ์ สองขาก้าวสะเปะสะปะไปข้างหน้าโดยไร้จุดหมาย ราวกับไม่เห็นสิ่งใดอยู่ในสายตา
วันนี้เป็นวันเสาร์ พรุ่งนี้ก็ยังเป็นวันหยุด ไม่ต้องไปทำงานทั้งที เขาจึงถือโอกาสดื่มให้หนำใจเสียหน่อย หลังจากไม่ได้ปล่อยตัวปล่อยใจแบบนี้มานาน
เหยียนอวี้ชีเงยหน้าขึ้น ยกขวดเหล้าในมือสูงแล้วเทหยดเหล้าที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดลงคอจนหมด จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลิกขวดคว่ำลงแล้วเขย่าดูอีกสองสามครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเหล้าเหลือแม้แต่หยดเดียว เขาจึงหยุดเดิน ปล่อยแขนข้างที่ถือขวดเหล้าลงตามธรรมชาติ ก่อนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง
“ถังขยะ... ถังขยะอยู่ไหนนะ...” เหยียนอวี้ชีพึมพำพลางมองหาถังขยะตามสัญชาตญาณ
ทว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับเป็นตรอกเล็ก ๆ ที่ไม่คุ้นเคย
สายลมเย็นพัดผ่าน ทำให้สติที่พร่าเลือนเพราะฤทธิ์สุราของเหยียนอวี้ชีกลับมาแจ่มชัดขึ้นเล็กน้อย เขากะพริบดวงตาฉ่ำปรือ หยุดฝีเท้าแล้วมองตรงไปข้างหน้าด้วยสีหน้าครุ่นคิด
“ที่นี่มันที่ไหนกัน?”
เขายกขวดเหล้าในมือขึ้นเคาะศีรษะที่กำลังมึนงงเบา ๆ ก่อนยกมืออีกข้างปิดปากหาวอย่างอดไม่ได้ จากนั้นจึงลดแขนทั้งสองข้างลง ดวงตาที่เริ่มชื้นเพราะความง่วงกวาดมองตรอกอันว่างเปล่าไร้ผู้คนอีกครั้ง