เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ติ๊งต่อง—”
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ลู่มู่เฟยก็ส่งข้อความมา
กู้ซางได้ไหว้วานลู่มู่เฟยเรื่องหนึ่งไว้เมื่อหลายวันก่อน ให้เขาช่วยติดต่อหญิงสาวสวมกางเกงยีนส์ที่เคยช่วยแจ้งตำรวจให้ในตอนนั้น
การช่วยเหลืออย่างไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ล้วนไม่สมควรถูกมองข้าม ในใจของกู้ซางยังคงจดจำเรื่องนี้ไว้ตลอด นางจะต้องไปพบเด็กหญิงคนนั้นให้ได้สักครั้ง เพื่อกล่าวขอบคุณต่อหน้า
“ไม่รู้เหมือนกันว่านางชอบอะไรกันแน่ เช่นนั้นก็เอาแบบธรรมดาสามัญหน่อย มอบสร้อยข้อมือทองคำแท้ให้สักเส้นแล้วกัน หากนางไม่ชอบก็ยังเอาไปแลกเป็นของที่ชอบเองได้”
“อืม ธรรมดาสามัญหน่อยก็ดี เอาเส้นนี้หนัก 13 กรัมก็แล้วกัน”
กู้ซางไปเลือกร้านทองคำเพื่อเลือกสร้อยข้อมือที่ราคาพอเหมาะเส้นหนึ่งก่อน เลือกกล่องบรรจุภัณฑ์อันประณีต จากนั้นจึงเรียกรถไปยังร้านกาแฟที่นัดหมายไว้แล้ว