กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สาวจ้าว หากท่านคิดได้เช่นนี้ก็ดีแล้ว”
“พูดตามตรง เราไม่ใช่คนในยุคหลัง จักรพรรดิต่างหากที่เป็นที่พึ่งพิงของเหล่าพระสนมเช่นเรา” พระสนมหลี่ประคองพระสนมจ้าวอย่างเวทนา รู้สึกยินดีจากใจจริง
กู้ชิงโหรวมองพระสนมหลี่อย่างเงียบๆ
จากนั้นจึงเก็บสีหน้า แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตาว่า “เช่นนั้นเจ้าพักผ่อนให้ดีเถิด พระสนมหลี่ พวกเราควรไปกันได้แล้ว”
ไม่รอให้คนทั้งสองด้านหลังเอ่ยอะไรกันอีก
กู้ชิงโหรวรีบก้าวเท้าเดินออกจากตำหนักเย็น
“พี่สาวจ้าว พวกเราไปแล้ว ท่านวางใจเถิด วันที่กรมโยธากลับเมืองหลวง ข้ากับฮองเฮาจะส่งข่าวให้ท่านแน่นอน ถึงตอนนั้นท่านก็จะออกไปได้แล้ว” พระสนมหลี่รีบสั่งความกับพระสนมจ้าวสองสามประโยค
จากนั้นปิดบังความเวทนาในแววตา แล้วรีบเดินออกจากตำหนักเย็น