กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้ซางเอื้อมมือจากด้านหลังคว้าแขนหญิงผู้นั้นไว้ พลางเอ่ยว่า “นี่เพราะออกกำลังกายน้อยเกินไป เจ้าค่อย ๆ ปรับลมหายใจให้ดีก่อน ก้าวให้มั่นคงทีละก้าว วิ่งช้า ๆ อย่ายอมแพ้”
หญิงผู้นั้นพบว่าไม่เจ็บปวดเท่าเดิมแล้ว นางจึงอดไม่ได้ที่จะมองกู้ซางด้วยความขอบคุณ
หนึ่งถึงสองกิโลเมตรก็เป็นขีดจำกัดของนักแสดงหญิงแล้ว
เมื่อพวกนางคิดจะยอมแพ้ ครูฝึกก็จูงสุนัขดุร้ายตัวหนึ่งมาจากที่ไหนไม่รู้ แล้วเริ่มไล่ตามทุกคนไปทันที
ครานี้ ทุกคนต่างตื่นตระหนกจนวิ่งสุดชีวิตไปข้างหน้า
“อ๊า!!! นี่มันสุนัขพันธุ์พิทบูล! มันเป็นสุนัขที่ดุร้ายที่สุดอันดับต้น ๆ มันกัดคนตายได้เลย!”
“ฮือฮือฮือ~ ถ้ารู้แต่แรกว่ามันยากขนาดนี้ ข้าคงไม่รับละครเรื่องนี้หรอก”