กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใช่แล้ว ตั้งแต่เจ้าเข้าวังมา พวกเราก็มิได้พบกันอีกเลย บัดนี้เห็นเจ้าใช้ชีวิตดีเช่นนี้ ข้าก็สบายใจ” โจวชีเฉินเผยรอยยิ้มปลื้มใจ
คนที่เขาห่วงที่สุดในชั่วชีวิตนี้ คือกู้ซางผู้อยู่ในพระราชวัง
เมื่อเขาได้รู้ว่ากู้ซางตายในวังลึก
เขาแทบคลุ้มคลั่ง!
หากมิใช่เพราะเหตุผลบอกเขาว่าต้องสงบสติ เขาอยากยกดาบบุกเข้าพระราชวัง ถามเผยฉางอิ๋งว่าที่เคยสัญญาไว้ว่าจะถือกู้ซางเป็นดั่งสมบัติล้ำค่า เหตุใดจึงผิดคำพูด!
ราวกับนึกอะไรกันได้ โจวชีเฉินจึงเอ่ยเตือนอย่างร้อนใจ “ซางซาง เจ้าอย่าเชื่อคำเผยฉางอิ๋งอีกเลยได้หรือไม่?”
“แต่แรกเขาสัญญาว่าจะเป็นคู่ครองหนึ่งชั่วชีวิตหนึ่งภพกับเจ้าก็ทำไม่ได้ สัญญาว่าจะให้ตำแหน่งฮองเฮาแก่เจ้ายิ่งทำไม่ได้ เจ้าทุ่มเทให้เขามากมายเพียงนี้...”