เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ก้าวพ้นทางออกจากสถานี เบื้องนอกก็พลันเปิดกว้างโล่งตา
สถานีรถไฟความเร็วสูงส่วนใหญ่ล้วนตั้งอยู่ในทำเลที่ค่อนข้างห่างไกล เหล่าราษฎรที่เห็นตึกสูงระฟ้ามาจนชินตา พอได้เห็นภูเขารกร้างต่างก็ประหลาดใจจนยืนอึ้งไปหลายวินาที
ทันใดนั้นเอง
ความรู้สึกเหนือกว่าก็ผุดพรายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ “พวกนางทางฝั่งนั้นก็มิได้ดีเด่นอันใดนักนี่ แม้แต่ถนนหนทางยังขรุขระถึงเพียงนั้น ขรุขระยิ่งกว่าพวกเราเสียอีก”
“จริงด้วย ดูช่างรกร้างว่างเปล่ายิ่งนัก ที่นั่นก็มิใช่ว่าจะเจริญรุ่งเรืองไปเสียทุกแห่งหนนี่นา”
“ช้าก่อน! พวกเจ้าดูนั่น นั่นใช่งูเหลือมยักษ์หรือไม่!”
สิ้นเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจของคนยุคโบราณ สิ่งที่มีลักษณะประหนึ่งงูเหลือมยักษ์นั้น ชั่วพริบตาก็แล่นมาเทียบอยู่เบื้องหน้าชานชาลา
พร้อม ๆ กับที่งูเหลือมยักษ์ค่อย ๆ จอดสนิท