เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าหาว่ากู้ซางไม่ไว้หน้าก่นด่าคนเลย “ไอ้โง่บัดซบ นั่นมันราษฎรใต้การปกครองของเจ้า เจ้าเอาชีวิตราษฎรมาข่มขู่ข้าเนี่ยนะ?”
“เจ้าเป็นฮ่องเต้ ข้าไม่ใช่ฮ่องเต้เสียหน่อย!”
“นี่เป็นความรับผิดชอบของเจ้า มิใช่ของข้า! เจ้าอยากจะทำอย่างไรก็เชิญ แต่ว่า เจ้าอย่าได้ถูกความโง่เขลาเห็นแก่ตัวของตนเองทำร้ายจนตายก็แล้วกัน!”
บรรดาขุนนางในท้องพระโรงต่างพากันเงียบงันไร้วาจา
หากตั้งใจฟัง ยังมีเสียงทอดถอนใจดังขึ้นหลายสาย
ในบางครา ฝ่าบาทพระองค์นี้ของพวกเขาก็ช่างโง่เขลาและเห็นแก่ตัวจริง ๆ
ทว่าจะมีหนทางอะไรกันเล่า?
เขาเป็นฮ่องเต้ เป็นบุตรสวรรค์.......
โจวชีเฉินยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน แย้มยิ้มมองดูภาพเบื้องหน้า ในใจอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้กู้ซาง
ถูกแล้ว กู้ซาง อย่าได้ใจอ่อนเด็ดขาด!