กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถ้อยคำช่วงนี้
หมอหลวงได้ยินแล้วแววตาพลันหม่นหมอง เขาเหลือบมองเผยฉางอิ๋งผู้มีสีหน้ามืดมนคราหนึ่งอย่างลึกซึ้ง ไม่กล้าเอ่ยทัดทานอะไรกันอีก หากแต่ล่าถอยออกจากโถงตำหนักไปเงียบ ๆ
รอจนปะทุขึ้นมา.......
เช่นนั้นจะต้องมีผู้คนล้มตายมากเท่าใดกันเล่า!
หากเป็นในโลกของพระสนมเอกเหนียงเหนียง เกรงว่าเหล่าแพทย์ในโรงพยาบาลพวกนั้นคงรีบรุดไปช่วยชีวิตคนกันหมดแล้วกระมัง?
ฮ่า ๆ ๆ!
นั่นสินะ
ภายใต้อำนาจจักรพรรดิ ชีวิตของผู้ใดจะมีความหมายอันใดเล่า?
ก็มีเพียงชีวิตของเผยฉางอิ๋งเท่านั้นที่เป็นชีวิตคน!
เพื่อที่จะให้พระสนมเอกเหนียงเหนียงกลับมารับผิด ให้พระสนมเอกเหนียงเหนียงกลับมาอยู่ใต้การควบคุมครอบงำของจักรพรรดิอีกครั้ง แม้แต่ชีวิตของราษฎรก็ไม่ไยดีแล้วหรือ?