เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งยังมิต้องถูกกักขังอยู่ในมุมหนึ่งของเขตวังฝ่ายในอย่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว เฝ้ารอคอยบุรุษผู้สูงส่งสูงสุดผู้นั้นเสด็จมาประทานความโปรดปราน เพื่อให้วันเวลาของตนสุขสบายขึ้นบ้าง
“หม่อมฉันได้ยินพี่ใหญ่เล่ามาตั้งแต่เด็ก”
“ทะเลนอกด่านเป็นสีฟ้า ทะเลทรายกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ที่ซูหางยังมีสตรีที่เป็นเจ้าของร้านได้...”
“หม่อมฉันยังได้ยินท่านพ่อเล่าว่าหิมะโปรยที่ชายแดนเหนืองดงามระดับเซียน เสียดายก็เพียงแต่นั่นมิใช่สิ่งที่สตรีเช่นพวกข้าจะมีโอกาสได้พบเห็น”
“เฮ้อ พูดไปไกลแล้ว ชั่วชีวิตนี้ของพี่น้องอย่างพวกเราแม้แต่ประตูพระราชวังยังออกไปมิได้ ยังจะเพ้อฝันอยากเห็นว่าทะเลเป็นอะไรกันแน่หรือ”
“คิกคิกคิก ก็จริง แยกย้ายกันเถิด จะมีสถานที่เช่นนั้นได้อย่างไร ล้วนเป็นเรื่องเท็จทั้งสิ้น”
“ฮ่าๆ นั่นสิ ล้วนเป็นเรื่องเท็จ...”