0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ฉันไม่ได้เกลียดเด็กผู้ชาย

“ตอนนี้ ตรงนี้เลยเหรอ”

ซือลั่วขุยชะงักไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าเฉินอวี่จะรีบร้อนขนาดนี้

ยังไม่ทันที่เธอจะได้สติ เฉินอวี่ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว โดยมีเพียงโต๊ะทำงานกั้นกลางระหว่างทั้งสองเท่านั้น

ระยะห่างระดับนี้สำหรับซือลั่วขุยแล้ว นับว่าใกล้ชิดเกินไปจริง ๆ

คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ถอยหลังไปเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ “ไม่ต้องไปคลินิกแพทย์แผนจีนหรือโรงพยาบาลเหรอ”

“ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอก”

เฉินอวี่ล้วงซองหนังขนาดเท่ากระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วคลี่กางลงบนโต๊ะ ข้างในมีเข็มเงินขนาดต่าง ๆ บรรจุอยู่เป็นจำนวนมาก

เขามองซือลั่วขุยพลางยิ้ม “ดูสิ ฉันพกอุปกรณ์มาหมดแล้ว ไม่ต้องกลัว แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ฉันจะทำแป๊บเดียวเสร็จ”