0074

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 เจ็บแล้วไม่จำ

“อย่านะ อย่า!”

จางอวิ๋นหงตกใจกลัวจนกรีดร้องเสียงหลง

แม้ขาหักไปสองข้างจะเจ็บปวดทรมานมาก แต่ก็ยังพอรักษาได้

แต่ถ้าขาที่สามต้องมาบาดเจ็บไปด้วย นั่นคงหมดทางรักษาอย่างสิ้นเชิง!

เฉินอวี่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะทำลายจางอวิ๋นหงให้กลายเป็นคนพิการก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้ง ย่อมไม่สนใจเสียงร้องโวยวายของอีกฝ่าย

ขณะที่เฉินอวี่ยกไม้เบสบอลขึ้นเล็งไปที่ระหว่างขาทั้งสองข้างของจางอวิ๋นหง แสงไฟหน้ารถอันเจิดจ้าสายหนึ่งก็ส่องเข้าที่ใบหน้าของเขาโดยตรง

เฉินอวี่เอียงศีรษะไป ขมวดคิ้วแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย

รถที่แล่นเข้ามาคือโตโยต้าแพราโดสีขาวคันหนึ่ง และด้านหลังของแพราโดยังมีรถบรรทุกตามมาอีก 3 คัน