0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 ฉันปวดใจ

เมื่อเห็นเฉินอวี่มีสีหน้าเคร่งขรึม ซูตงไห่ก็รีบเอ่ยปากปลอบใจทันที “เสี่ยวอวี่ แม้ว่าเกาเทียนหู่จะไม่ใช่คนที่จะประมาทได้ แต่เธอก็ไม่ต้องกังวลจนเกินไปหรอก”

“เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะตระกูลซูของฉัน ผลลัพธ์ที่ตามมาจากการที่เธอสั่งสอนเกาจื้อหย่วน ตระกูลซูของฉันจะรับผิดชอบไว้แต่เพียงผู้เดียวเอง”

ในความเป็นจริงแล้วเฉินอวี่ไม่ได้กังวลเรื่องนี้เลย

แม้เขาจะรู้สึกว่าเกาเทียนหู่ค่อนข้างรับมือยากสักหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะจัดการไม่ได้

“คุณลุง จริง ๆ แล้วผมสามารถ...” เฉินอวี่กำลังจะอธิบาย

ซูตงไห่ยิ้มพลางโบกมือ ขัดจังหวะขึ้นว่า “ฉันรู้ว่าเธอมีฝีมือมาก แต่บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องฝืนทนหรอก”

ในสายตาของซูตงไห่ ตอนนี้เฉินอวี่อยู่ในวัยที่ชอบเอาชนะคะคานเป็นที่สุด บางครั้งทั้งที่รู้ว่าทำไม่ได้ แต่เพื่อรักษาหน้าก็ยังคงดึงดันจะทำให้ได้

เขาสามารถเข้าใจได้ แต่ไม่มีความจำเป็นเลย