0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 แต่กลับไม่ชอบนายจริง ๆ

บนถนนสายหนึ่งที่ไม่ไกลออกไป มีรถลัมโบร์กีนีสุดเท่คันหนึ่งจอดอยู่

จ้าวเฉิงปินนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ แววตาดูเหี้ยมเกรียมยิ่งนัก

หลี่เฟิงที่อยู่ข้างกายเขามีสีหน้ากระวนกระวาย นั่งแทบไม่ติด คอยก้มมองนาฬิกาข้อมืออยู่เรื่อย ๆ

“พี่ ผ่านไปตั้งนานขนาดนี้แล้ว ทำไมไอ้แซ่กัวนั่นยังไม่โทรมาอีก มันไว้ใจได้แน่นะ” หลี่เฟิงเริ่มร้อนใจรอไม่ไหว

“ใจเย็น น่าจะใกล้แล้ว”

จ้าวเฉิงปินค่อนข้างมีความอดทน เอ่ยว่า “หลายปีมานี้มันช่วยฉันจัดการธุระตั้งหลายเรื่อง ทำงานได้เรียบร้อยคล่องแคล่วดี”

หลี่เฟิงพยักหน้า แค่นเสียงเย็นพลางเอ่ย “ไอ้โง่นั่นบังอาจมาแย่งซูเหยียนไปจากพี่ แถมยังกล้าลงมือทำร้ายคน สมควรตายจริง ๆ!”

“มันก็จริง แต่เดี๋ยวอีกไม่นานมันก็จะกลายเป็นคนพิการแล้ว”