0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 มองปราดเดียวก็รู้ว่าปลอม

ฉีปั๋วเหวินไม่อยากจะปล่อยมือ หยางอวิ๋นซานก็โทรศัพท์เข้ามาในเวลานี้พอดี บอกว่าท่านผู้อาวุโสรอนานจนหมดความอดทนแล้ว สีหน้าดูย่ำแย่มาก เร่งให้เฉินอวี่รีบไปเร็ว ๆ

“เอามานี่!”

เฉินอวี่ไม่เกรงใจศาสตราจารย์ฉีแม้แต่น้อย เขาคว้าแย่งแบบคัดอักษรมาในคราเดียว แล้วเดินตรงเข้าไปในโรงพยาบาลทันที

“รอฉันด้วยสิ!” ฉีปั๋วเหวินร้องตะโกนเสียงดังพลางวิ่งไล่ตามมา

เฉินอวี่เอ่ยอย่างหงุดหงิดอยู่บ้าง “ศาสตราจารย์ฉี ผมกำลังจะไปเยี่ยมคนป่วย คุณตามมาแบบนี้คงไม่เหมาะมั้ง?”

ฉีปั๋วเหวินกล่าว “เหมาะสิ ทำไมจะไม่เหมาะล่ะ?”

เฉินอวี่ถลึงตาใส่ “ผมบอกว่าไม่เหมาะก็คือไม่เหมาะ คุณอยู่นิ่ง ๆ ข้างนอกนี่ รอผมทำธุระเสร็จค่อยว่ากัน”

“ถ้าคุณยังกล้าตามผมมาอีก ผมจะไม่เอาแบบคัดอักษรให้คุณดูแล้วนะ!”