เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 ร่วมทาง
ไป๋หลานจือยืนอยู่กลางกลุ่มคนที่มีทั้งกลิ่นอายและการแต่งตัวแปลกประหลาด นางประสานมือไว้ข้างหน้า ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียว
นักพรตเฒ่ายังนอนอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย พออยู่ต่อหน้าหญิงสาวที่พูดไม่ชัดคนนั้น นางก็ไม่กล้าคิดจะขัดขืนเลยสักนิด
ยังดีที่หัวหน้าของคนกลุ่มนี้ดูค่อนข้างปกติ หน้าตาหล่อเหลามาก ดูเหมือนผู้บำเพ็ญในแถบนี้
ข้างกายเขามีเด็กสาวผมยาวสวยคนหนึ่ง กำลังคุยกับหญิงสาวที่เพิ่งลงมือเมื่อครู่
“ทำไมเจ้าถึงเข้าไปอัดเขาจนพิการเลยล่ะ?”
เย่เสี่ยวเสี่ยวหยิบกิ่งไม้แห้งขึ้นมา แล้วลองจิ้มตัวนักพรตกระเรียนเซียนสองสามที
“น่าสงสารจริง ๆ เจ้าถีบทีเดียวจนร่างก่อกำเนิดของเขาแตกไปเลย”
สาวหมาป่ายักไหล่อย่างเก้อเขิน “ข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่าเขาอ่อนแอขนาดนี้”