เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ห้าปีผ่านไปเพียงชั่วดีดนิ้ว
หลังจากปลูกเมล็ดต้นรู้แจ้งทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เย่สุยเฟิงก็พาเย่เสี่ยวเสี่ยวกับคนอื่นๆ ออกจากโลกใบเล็กไปด้วยกัน
ด้านนอก ผู้เฒ่าเทียนจีหายไปแล้ว เหลือเพียงอวี่หงที่พาหมีสองสามตัวรออยู่ที่นี่
พอเห็นเย่สุยเฟิงออกมา อวี่หงก็รีบเข้าไปโค้งตัวคำนับ
“ผู้อาวุโส... ท่าน... คิดจะปลูกต้นรู้แจ้งนับหมื่นต้นในโลกนี้จริงๆ หรือขอรับ?”
แววตาของอวี่หงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ตอนที่อาจารย์บอกเรื่องนี้กับเขาเมื่อครู่ เขาถึงกับคิดว่าอาจารย์ของตนเสียสติไปแล้ว
“ทำไมหรือ? ยังมีต้นรู้แจ้งต้นอื่นอีกหรือ?” เย่สุยเฟิงถาม
ถ้ามี เขาก็จะได้ปลูกเพิ่มอีกหน่อย
“เอ่อ... ไม่ๆ ไม่มีแล้วขอรับ เหลือแค่ต้นเดียวในโลกใบเล็กเท่านั้น” อวี่หงรีบโบกมือ
เย่สุยเฟิงร้องอ้อด้วยความผิดหวังนิดหน่อย