กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 คำโกหกเรื่องผิดกำหนดเกณฑ์
สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแม้แต่น้อย
คูคลองข้างถนนหลวงถูกน้ำท่วม น้ำฝนเอ่อล้นคันนา จนถนนเปียกแฉะเละเทะ ผู้คนและม้ายากจะเดินทาง ทหารยามชายแดนทำได้เพียงหดตัวอยู่ในเพิงพัก รอให้ฟ้าหลังฝนแจ่มใส
ฝนห่านี้ตกยาวนานเกินไป นานจนทหารยามชายแดนที่ร่างกายอ่อนแอเริ่มล้มป่วย และนานจนล่วงเลยกำหนดการเกณฑ์แรงงานของพวกเขา เดิมทีพวกเขาควรเดินทางไปถึงอวี๋หยางก่อนวันที่ 15 เดือนเจ็ด
เฉินเซิ่งนั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตูเพิงพัก มองม่านฝนที่ทอดยาวไม่ขาดสายกับท้องฟ้ามืดครึ้มด้านนอก ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “หากฝนห่านี่ยังตกต่อไปอีกสามวัน พวกเราคงไปไม่ทันแล้ว”
ไม่มีผู้ใดขานรับ บรรยากาศสิ้นหวังแผ่ปกคลุมไปทั่วค่าย